Zo lees je etiketten op gluten

In de VS vereist de FDA dat producten met de aanduiding "glutenvrij" minder dan 20 ppm gluten bevatten. EU, Canada en Australië hanteren vergelijkbare 20 ppm-drempels. Producten erboven mogen de claim niet voeren.

Controleer eerst de "Bevat:"-regel — de Amerikaanse FALCPA vereist dat tarwe daar wordt vermeld. Zoek daarna naar "glutenvrij" of een certificeringsmerk. Zonder die kan je de ingrediënten scannen op tarwe, gerst, rogge, mout, brouwersgist en niet-gecertificeerde haver.

Nee. Waarschuwingen als "kan tarwe bevatten" of "geproduceerd in een faciliteit met tarwe" wijzen op risico op kruisbesmetting. Coeliakiepatiënten vermijden deze producten beter, ook als tarwe niet als ingrediënt staat vermeld.

Gecertificeerd glutenvrije producten worden onafhankelijk getest tegen strengere standaarden — meestal onder 10 ppm — door organisaties als GFCO of NCA. Gewone "glutenvrij"-labels voldoen aan de 20 ppm-FDA-grens maar zijn niet door derden geverifieerd.

Ja. GF Scanner leest ingrediënten in 33 talen en past glutenregels toe op basis van de plaatselijke etiketteringswetgeving, zodat je ook in het buitenland met vertrouwen boodschappen kan doen.